SENTETİK ÖRTÜ UYGULAMASI

Plastik Esaslı Örtüler ; Toz veya granül haldeki termoplastik polimerlerin
plastifiye edilerek uygun ısıda, kalınlık ayarlı merdanelerde, taşıyıcı veya taşıyıcısız
olarak kalınlık verilmesiyle elde edilir.
Son 10 yılda hızlı bir gelişim gösteren plastik örtüler ülkemizde de çeşitli
projelerde kullanılmaktadır. Henüz ülkemizde üretimi olmayan plastik örtüler ithalat
yoluyla temin edilmekte ve bu konuda tecrübeli uygulayıcılar tarafından
uygulanmaktadır.
Plastik esaslı örtülerin üretici firmaların geliştirdikleri formülasyonlara göre
çeşitli tipleri bulunmaktadır. Kullanılan bazı tipleri :

- PVC (polivinilklorür)
- EPDM (etilen propilen dimonomer)
- HDPE (high density polietilen)
- CPE (klorine polietilen)
- CSPE (klorosülfone polietilen) / Hypalon
- TPO (termoplastik poliolefin)
- ECB, PİB,FPA, FPP ……vs. 

Tüm örtü tipleri solventlere karşı hassastırlar ve mutlak anlamda su/buhar
geçirimsizdirler. Tek kat olarak uygulanırlar. Genelde yüzeye yapıştırılmazlar. Ancak
gerektiğinde yüzeye mekanik tespit yoluyla irtibatlandırılırlar.Özel durumlarda
yapıştırılarak da uygulanabilirler. ECB ve EPDM ‘in bazı türleri sıcak asfaltla
yapıştırılabilir. Yüzeye tespit edilmemiş detaylarda koruyucu geotekstil ve 5 cm.
kalınlığında çakıl serilmelidir. Üst detay beton veya harçlı kaplamayla bitirilecekse
yine koruyucu olarak anılan geotekstil kullanılmalıdır. Beton yüzeylerde alt zemin çok
iyi tesviye edilmelidir. Betonun kimyasal yapısından (Ph’ından) ve yüzeydeki
pürüzlülükten örtünün zarar görmemesini sağlamak amacıyla betonla örtü arasına
gezilemeyen çatılarda min. 300 gr/m2
 ; üzerinde gezilebilen çatılarda 500 gr/m2
koruyucu geotekstil keçe serilir.
PVC Grubu Örtüler; kimyasal maddelere ve U.V radyasyonuna çok dayanıklıdır.700 C sıcaklıkta deformasyona
uğramaya başlar. Bu nedenle sadece sıcak havaüfleyen aparatlarla veya solvent esaslı yapıştırıcılarla uygulanmalıdırlar.
Uzun yıllardan beridir kullanıldığından uygulama konusunda yeterli tecrübe ve
standartlaşmış kaliteli ürünler mevcuttur. Her türlü çatıda , yer altı sularına karşı
temel detaylarında, içme ve kullanma suyu depolarında , tünellerde, yüzme
havuzlarında, göl ve göletlerde, kanallarda kullanılabilirler. Uygulama alanı geniş ve
uygulaması kolaydır.
PE Grubu Örtüler ; Genleşmeye müsait olmaları nedeniyle beton, ahşap, metal gibi
satıhlarda ve çatı yalıtımında tercih edilmemelidir. Ancak kimyasal maddelere,
organik çözücülere, fiziki darbelere, U.V radyosyonuna ve mikroorganizmalara
dayanıklıdır. Ağırlıklı olarak çöp depolama havzalarının yalıtımında kullanılır. 
PIB Grubu Örtüler ; U.V etkisine ve mikro organizmalara dayanıklı olup, kimyasal
maddelere ve organik çözücülere PE grubuna oranla daha az mukavetmelidirler.
1800
 C’ye kadar deformasyona dayanırlar. Çatı, temel ve diğer mühendislik
yapılarında kullanılırlar. 


Uygulama Yöntemleri :
Yapının fonksiyonu için gerekli bağlantı noktalarında plastik örtüler için bitümlü
örtülerinkine benzer özel yardımcı malzemeler geliştirilmiştir. (Köşe
elemanları,süzgeç, boru geçiş elemanları, dilatasyon elemanları vs.) ECB ve EPDM
grubu örtülerin bazı türleri sıcak asfaltla uygulanırken PVC esaslı örtüler genelde üç
ana yöntemle tatbik edilir :
A. El Fön Makinesi : Değiştirilebilen çeşitli ağızlarda, sıcaklık ayarlı hava üfleyen
(500-5500 C) bu cihazla örtüler bini yerlerinden el silindiri baskısı yardımıyla
kaynak yapılır. Kaynak genişliği ≥ 3 cm. ; bini ≥ 10 cm. olmalıdır.
B. THF Solvent : Solvent sürülerek örtülerin yapıştırılması prensibine dayalıdır.
Daha çok metal düşey yüzeylerde yapılan uygulamadır.
C. Robot Kaynak makinesi : Sıcak hava üfleyerek kaynak yapan cihazlardır.
Kendi kendine otomatik olarak örtü ek yeri boyunca yürüyen makinelerle
yapılan uygulamalardır. Hava basınç testi için çift kaynak yapan modelleri
mevcuttur.
Mekanik Tespitler :
Üzerinde ayrıca bir koruyucu eleman yer almayan ya da yüzeye yapıştırılmayan
plastik örtülerle su yalıtımı yapılan teras çatılarda rüzgarın vakum etkisine karşı
örtülerin taşıyıcı zemine mekanik olarak tespit edilmesi zorunludur. Bu mekanik
tespitler pul ve vidadan oluşan raptetler ile noktasal olarak veya özel laması, vidası
ile şeritsel olarak uygulanır. Mekanik tespitin sayısını ve yerleşim planını ;
a) binanın yüksekliği,
b) bölgenin rüzgar şiddeti,
c) binanın geometrik formu,
d) en/boy orantı faktörleri, belirler.
Mekanik tespit planında üç ayrı yoğunluk bölgesi ön görülür. Bunlar köşe kenar ve
orta bölgelerdir. Pratik olarak türbülans oluşan köşe bölgelerde 8 Adet/m2, kenar bölgelerde 6 Adet/m2
 , orta bölgelerdeyse 4 Adet/m2
 den daha az tespit
kullanılmamasına dikkat edilmelidir. Rüzgarlı bölgelerde 1 adet emniyet olarak ilave
edilmelidir. Elemanlar arası minimum uzaklık 18 cm. maksimum uzaklık 45 cm.
olmalıdır.
Normal tespitler dar enli örtülerde bini altında kalacak şekilde kullanılırken özel
lama ile şeritsel tespitler geniş örtülerde, örtü boyunca ve üstten uygulanır. Ancak
daha sonra üzerleri ayrı bir örtü ile kapatılır. 

İndirim, duyuru ve kampanyalardan haberdar ol.